Δευτέρα 25 Μαΐου 2020
  
  ΚΗΡΥΓΜΑ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020


ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ


οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν

καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον”(Λουκ. Β΄, 34)


Σαράντα ἡμέρες ἀπό τήν κατά σάρκα Γέννησή Του ὁ Χριστός προσφέρθηκε στό Ναό, σύμφωνα μέ τά καθιερωμένα ἀπό τόν Νόμο. Καί ἐπειδή ἐκεῖ στόν Ναό τοῦ ἔγινε ὑποδοχή ἀπό πνευματοκίνητους ἀνθρώπους, καί μάλιστα ἐπειδή ὁ Συμεών τόν πῆρε στήν ἀγκαλιά του, γι΄ αὐτό καί λέγεται Ὑπαπαντή. Ἡ λέξη προέρχεται ἀπό τό ρῆμα ὑπαντάω καί σημαίνει ἔρχομαι σέ συνάντηση κάποιου.

Ἡ Ἐκκλησία καθόρισε ἡ μεγάλη αὐτή Δεσποτικοθεομητορική Ἑορτή νά Ἑορτάζεται τήν 2α Φεβρουαρίου, γιατί αὐτή ἡ ἡμέρα εἶναι ἡ τεσσαρακοστή ἀπό τήν 25η Δεκεμβρίου, πού ἑορτάζεται ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ κατά σάρκα. Μέ αὐτόν τόν τρόπο διαιρεῖ τόν ἐτήσιο χρόνο μέ τούς σταθμούς τῆς θείας οἰκονομίας καί τόν εὐλογεῖ. Ταυτόχρονα δίνει στόν ἄνθρωπο τήν δυνατότητα νά μυηθῆ στό μεγάλο μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ.

Τό περιστατικό τῆς προσφορᾶς τοῦ Χριστοῦ στόν Ναό, κατά τήν τεσσαρακοστή ἡμέρα ἀπό τήν Γέννησή Του περιγράφεται μόνον ἀπό τόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ (Λουκ. β΄,22-39).

Μέ συγκίνηση μεγάλη ἀγαπητοί ἀδελφοί καί παιδιά μου, ὁ δίκαιος Συμεών κρατάει στίς ἀγκάλες του τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ, τόν τεσσαρακονθήμερον Θεάνθρωπον Ἰησοῦν. Ἡ Παναγία Μητέρα προσφέρει στόν Ναό, σύμφωνα μέ τά ἰουδαϊκά ἔθιμα τόν υἱόν της καί Τόν Δέχονται τά ἅγια χέρια τοῦ πρεσβύτου Συμεών, πού ἐκείνη τήν ὥρα προφέρει μέ συγκίνηση τό “νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον σου Δέσποτα...”. Καί στήν συνέχεια ὁ εὐτυχής καί εὐλογημένος πρεσβύτης στρέφεται πρός τήν Παναγία Μητέρα γιά νά τῆς εἴπη βαρυσήμαντα καί προφητικά λόγια. “Ἰδού οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον” καί συνεχίζει μέ τήν διαβεβαίωση: “καί σοῦ δέ αὐτῆς τήν ψυχήν διελεύσεται ρομφαία ... “, καί τήν δική σου μητρική καρδιά θά διατρυπήσει δίστομος μάχαιρα, ἀναφερόμενος βεβαίως στό σταυρικό πάθος τοῦ Κυρίου. Καί οἱ τελευταῖες λέξεις τῆς προφητείας ἐκπληρώθηκαν στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Τά προηγούμενα ὅμως λόγια τοῦ πρεσβύτου Συμεών εἶχαν καί ἔχουν τήν πραγματοποίησή τους σέ κάθε ἐποχή.

Στή σημερινή λοιπόν Δεσποτική καί Θεομητορική συνάμα ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου μας θά στρέψουμε τήν προσοχή μας πρός τήν Παναγία Μητέρα, τήν πρεσβεύουσαν ὑπέρ ἡμῶν, ὑπέρ τῶν μητέρων καί τῶν παιδιῶν τους πού εἶναι ὁ μεγάλος σταυρό τους, ἡ δική τους ρομφαία γιά τήν μεγάλη μητρική καρδιά. Κανένας ἀπ΄ τούς ἀνθρώπους δέν μᾶς ἀγαπᾶ, ὅπως μᾶς ἀγαπᾶ ἡ μητέρα μας καί εἶναι ὑποκρισία τό νά ἰσχυριζόμαστε ὅτι ἡ ἀγάπη τῆς μητέρας εἶναι ἐξουσιαστική ἤ κυριαρχική.

Γιά τοῦτο καί παρακαλοῦμε “τήν τεκοῦσαν ἐν σαρκί τόν ποιητήν καί Θεόν” πού “μητέρα ἐγνώσθη ἀψευδής” νά πρεσβεύει πάντοτε καί ἰδιαίτερα σήμερα, πού προσφέρει τόν Υἱόν της στίς ἀγκάλες τοῦ Δικαίου Συμεών, γιά τίς μητέρες καί τά παιδιά τους. Παρακαλοῦμε τήν Παναγία νά παρηγορεῖ καί νά παρακαλεῖ διά τοῦ Υἱοῦ της, ὅλες ἐκεῖνες τίς μητέρες πού ἐπιμένουν καί ἐξακολουθοῦν νά ἀγωνιοῦν καί νά προσεύχονται, πού ἀγαποῦν καί θυσιάζονται, πού στεροῦνται καί ὑπομένουν, πού συνεχίζουν νά δίνουν τή ζωή καί τή χαρά τῆς ζωῆς στά παιδιά τους. Γιά ἐκεῖνες τίς μητέρες πού δέν ἀρνοῦνται τό σταυρό τους καί δέν ἀπελπίζονται. Καί δέν ἀπελπίζονται διότι γνωρίζουν καλά πώς τά παιδιά τους εἶναι δῶρο ἀπό τόν Θεό Πατέρα καί ἀνήκουν σέ Αὐτόν. Μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα εἶναι φυτευμένα στήν Ἐκκλησία Του. Ἄς βάλουμε λοιπόν, στήν ἄκρη κάθε ἀπαισιόδοξη στάση καί ἄς φροντίσουμε, ὅσο εἶναι καιρός, νά μεταγγίσουμε στίς ὑπάρξεις μας, στά παιδιά μας, στίς οἰκογένειες μας, στήν κοινωνία μας τόν Χριστό, πού ὅταν Τόν ἀγγίζεις μέ τά Ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, θεραπεύει καί σώζει. Καί σ' αὐτή τήν προσπάθειά μας, σ' αὐτή τήν πορεία μας θά ἔχουμε τήν Παναγία μας συμπορευόμενη Ὑπέρμαχο προστάτην καί βοηθόν. Μέσα σ΄ ἕνα κόσμο, ὅπου ἑκατομμύρια παιδιά δέν γνωρίζουν τήν παιδικότητα καί μαστίζονται ἀπό τήν πείνα καί τίς ἀρρώστιες· ὅπου ὑπάρχουν πολλές πονεμένες μητέρες καί ἀδύναμα καί πονεμένα παιδιά.

Ὅλοι μας, ἄς παρακαλέσουμε τήν ὄντως Μητέρα, γιά τά παιδιά τοῦ κόσμου. Γιατί ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ Δέσποινα τοῦ κόσμου, ἡ Μητέρα ὅλων ἀδιακρίτως τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ καί ἰδιαίτερα τῶν ἁμαρτανόντων καί τῶν μετανοούντων, γιά τούς ὁποίους καρφώθηκε στό ξύλο τοῦ Σταυροῦ ὁ Υἱός της. Αὐτό εἶναι τό “μυστήριο” τῆς Θεοτόκου, ὁ πόθος γιά τόν Υἱό της, πού παρατείνεται στόν κόσμο ὡς πόνος καί προσευχή γιά τούς ἐλαχίστους ἀδελφούς τοῦ Υἱοῦ της.

Καί στή σημερινή ἡμέρα ἡ Ἐκκλησία μας διδάσκει, προτρέπει, παρακαλεῖ: Μητέρες “ἄφετε τά παιδία σας, ἐλθεῖν πρός τόν Ἰησοῦν καί μή κωλύετε αὐτά”. Μεταγγίστε στήν ἄδολη ψυχή τους τόν Χριστόν. Καί σέ κάθε δύσκολη στιγμή τῆς ἀνατροφῆς καί τῶν σχέσεων μέ τά παιδιά σας, ἄς καταφεύγετε πρός τήν ὄντως Μητέρα καί νά τῆς ἀπευθύνουμε τή πενιχρή δέησή μας πού πάντοτε μέ τή Θεία Σκέπη της περισκέπει τούς πάντες καί τά πάντα. Αὐτό ἄλλωστε φανερώνει ἕνας ἀπ΄ τούς ὕμνους τῆς σημερινῆς γιορτῆς: “Θεοτόκε ἡ ἐλπίς πάντων τῶν χριστιανῶν, σκέπε, φρούρει, φύλαττε τούς ἐλπίζοντας εἰς Σέ”.

Εὔχομαι καί προσεύχομαι ἀγαπητά μου παιδιά καί ἀδελφοί μου εὐλογημένοι ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ Μητέρα ὅλων μας νά εἰσακούσει καί τήν δική μας δέηση καί νά ἐνισχύει διά τῶν πρεσβειῶν της ὅλους ἐμᾶς, ἰδιαίτερα τίς μητέρες μέ τά παιδιά τους καί νά θέτει ὅλους μας ὑπό τάς πτέρυγας της, “ὡς ἡ ὄρνις τά νοσσία ἑαυτῆς”.