Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020
  
  ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Κλήμης

Ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς καί Θεοσώστου Μητροπόλεως Περιστερίου


Πρός

ἅπαντα τόν Ἱερόν Κλῆρον

καί τόν εὐσεβῆ λαόν τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἐνταῦθα.


Ἡ σημερινή εὐχαριστιακή μας σύναξη -τήν 1η ἡμέρα τῆς ἀνατολῆς τοῦ νέου χρόνου - μᾶς δίνει τήν ἀφορμή γιά μερικές ἐπίκαιρες σκέψεις γύρω ἀπό δύο βασικές θεολογικές ἔννοιες Ἑορτή καί Χρόνος. Μιᾶς καί ἑορτάζουμε σήμερα τήν ἑορτή τοῦ Μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας Ἁγίου Βασιλείου καί διανύουμε μόλις τήν 1η ἡμέρα τοῦ νέου Ἐνιαυτοῦ τῆς Χριστότητος τοῦ Κύρίου.

Δέν θά σημειώσουμε δικές μας σκέψεις, θά ἀφήσουμε νά μιλήσει ὁ Μέγας Βασίλειος, πού μέ τήν μνήμη του ἀρχίζει ὁ νέος χρόνος. Αὐτός ὁ μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὁ πλέον παρεξηγημένος στή συνείδηση πάρα πολλῶν ἀνθρώπων. Οἱ (Ἀη-Βασίλιδες) πού περιφέρονται στούς δρόμους καί στολίζουν σπίτια καί βιτρίνες ἀποτελοῦν ἀσφαλῶς διακωμώδιση τοῦ Ἁγίου Πατρός. Ἀσκητής ἦταν ὁ Μέγας Βασίλειος καί ὅμως ἡ καταναλωτική κοινωνία μας, τόν ἐμφανίζει σάν ἕνα παχουλό παπποῦ μέ ἄσπρα γένια, μολονότι πέθανε νέος σέ ἡλικία μόλις 48 ἐτῶν. Ἕνα πτωχό καί τριμμένο ράσο φοροῦσε καί ὅμως τόν ἐμφανίζουν νά φοράει κατακόκκινα ροῦχα μέ γοῦνες καί μπότες. Ὁ Μέγας Βασίλειος ὑπῆρξε ἕνας γλυκύχυμος καρπός τοῦ Ἁγίου οἰκογενειακοῦ του δένδρου, γιατί τέτοια ἦταν ἡ οἰκογένεια τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἐννέα παιδιά ἀπέκτησαν οἱ Ἅγιοι γονεῖς του, 4 ἀγόρια καί 5 κορίτσια, ἀπό τούς υἱούς, τρεῖς ἔγιναν Ἐπίσκοποι (ὁ Βασίλειος Καισαρίας, ὁ Γρηγόριος Νύσσης καί ὁ Πέτρος Σεβαστείας) καί ὁ τέταρτος ἀδελφός ὁ Ναυκράτιος ἔγινε μοναχός. Ἀπό τίς θυγατέρες ἔμεινε στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία γιά τήν ἁγιότητά της ἡ ἀδελφή του Ἁγία Μακρίνα.

Αὐτός ὁ μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, μᾶς πλούτισε μέ καρπούς ἀγάπης καί θεολογίας. Ἔχει μείνει στήν Ἱστορία ὁ μεγάλος καρπός τῆς ἀγάπης του ἡ Βασιλειάδα. Ἔτσι ὀνομάστηκε αὐτό τό μεγάλο συγκρότημα τῆς ἀγάπης του πρός τόν ἄνθρωπο, πού ὁ ἴδιος ἔκτισε. Ὅπως πτωχοκομεῖο, γηροκομεῑο, νοσοκομεῖο κ.α. Ὅλα αὐτά τά ἱδρύματα βρίσκονταν μέσα σέ ἕνα συγκρότημα στή Βασιλειάδα.

Ὅμως, πλούσιοι καί γλυκύχυμοι καρποί ὑπῆρξαν τοῦ Μεγάλου πατρός καί στή Θεολογία. Ἀπό ὅλα τά θεολογικά του ἔργα ἐκεῖνο πού ἔχει σημασία μέ τό χρόνο, εἶναι τό περίφημο ἔργο του: “Εἰς τήν ἑξαήμερον”, ὅπου ἐκεῖ ὁ Μεγάλος Πατήρ ἑρμηνεύει τούς πρώτους στίχους τοῦ πρώτου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῆς Γεννέσεως. Τό πρῶτο πού ἐξετάζει καί διδάσκει ὁ Μεγάλος Βασίλειος στήν Ἑξαήμερον εἶναι ὅτι ὁ Θεός Πατέρας μας εἶναι ὑπεράνω τοῦ χρόνου ἄχρονος. Ὁ Θεός οὔτε ἀρχή ἔχει, οὔτε τέλος. Ὁ Θεός εἶναι δημιουργός τοῦ κόσμου. Ἀρχή καί τέλος ἔχουν τά δημιουργήματα, ὁ χρόνος ἔχει σχέση μέ τήν ὕλη καί πολύ σοφά ὁ Ἅγιος Πατήρ παρουσιάζει τό χρόνο σάν μιά σφαῖρα πού κυλᾶ στόν κατήφορο καί δέν σταματάει ἤ ὅπως τό ποτάμι πού κυλάει μέχρι νά χυθεῖ στή θάλασσα.

Ἕνα παράδειγμα ἀκόμη γιά νά καταλάβουμε τήν ἔννοια τοῦ χρόνου κατά τόν Μέγα Βασίλειο· ὁ χρόνος μοιάζει μέ τόν ταξιδιώτη πού ταξιδεύει, βλέπει θαυμάσια τοπία, ἀλλά πρῶτον δέν εἶναι δικά του καί δεύτερον εἶναι τόσο φευγαλέα πού δέν προλαβαίνει νά τά ἀπολαύσει. Τό ἴδιο δέν συμβαίνει καί μέ τήν διαίρεση τοῦ χρόνου, σέ παρελθόν, παρόν καί μέλλον; Δηλαδή, τό παρόν μόλις πᾶς νά τό πιάσεις, σοῦ ξεφεύγει καί γίνεται παρελθόν καί ταυτόχρονα προσδοκᾶς τό μέλλον, πού εἶναι γεμᾶτο ἐλπίδες.

Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου πνευματικά, ἄν λοιπόν θέλουμε νά εὐλογήσει ὁ Θεός καί τόν νέον Ἐνιαυτόν, πού μόλις σήμερα ἀνέτειλε, τό 2020 πρέπει νά κατανοήσουμε καί νά πιστεύσουμε ὅτι εἴμαστε πλασμένοι γιά τήν αἰωνιότητα. Ἡ γῆ, δηλαδή ἡ παροῦσα ζωή μας εἶναι τό φυτώριο πού κάποτε θά μεταφυτευθεῖ στό φυτώριο τοῦ Παραδείσου. Διά τοῦτο καί ὁ Μεγάλος Βασίλειος μᾶς προτρέπει σήμερα: “Ἐπειγώμεθα ἵνα ἔγκαρποι καί πλήρεις ἔργων ἀγαθῶν φυτευθέντες ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου” =(Ἄς σπεύσουμε γεμᾶτοι καρπούς ἀγαθούς καί ἔργα μετανοίας νά μεταφυτευθοῦμε στόν οἶκον τοῦ Κυρίου) (Ἑξαήμερος 56).

Εὔχομαι καί προσεύχομαι ὡς πνευματικός σας Πατέρας τοῦτα τά λόγια τοῦ Μεγάλου Βασιλείου νά γίνουν τρόπος καί στάση ζωῆς στήν πορεία ὅλων μας, ὥστε τό νέο ἔτος νά εἶναι εὐλογημένον, εἰρηνικόν καί κατάφορτον ἔργων ἀγαθῶν γιά ὅλους μας.