Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ ΛΟΥΚΑ

Κυριακή ΙΑ΄ Λουκᾶ.

Ἄνθρωπος τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καί ἐκάλεσε πολλούς”.


Ἕνας ἄνθρωπος, μᾶς εἶπε ἡ σημερινή παραβολή, ἔκανε βραδυνό συμπόσιο μεγάλο καί ἐκάλεσε πολλούς. Ἐφρόντισε νά στείλει ἔγκαιρα μέ τόν δοῦλον του τίς προσκλήσεις στούς καλεσμένους του, ὥστε νά ἑτοιμασθοῦν καί νά παρευρεθοῦν ὅλοι στό μεγάλο τραπέζι του. Ὁ δοῦλος εἶπε στούς καλεσμένους, ἐλᾶτε καί μήν ἀναβάλλετε, γιατί εἶναι πλέον ὅλα ἕτοιμα. Ἀλλά οἱ προσκαλεσμένοι σάν νά εἶχαν προσυνεννοηθεῖ μέ μιά γνώμη, ἄρχισαν νά δικαιολογοῦν τήν ἀπουσία τους ἀπό τό δεῖπνο. Ὁ πρῶτος εἶπε· ἀγόρασα κάποιο χωράφι καί πρέπει νά βγῶ ἔξω ἀπό τή πόλι γιά νά πάω νά τό δῶ. Σέ παρακαλῶ δικαιολόγησέ με καί ἀπάλλαξέ με ἀπό αὐτή τήν ὑποχρέωση. Καί ὁ δεύτερος εἶπε στό δοῦλο τοῦ οἰκοδεσπότη· ἀγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια καί πηγαίνω νά τά δοκιμάσω στό ὄργωμα· σέ παρακαλῶ συγχώρεσε τή δικαιολογημένη ἀπουσία μου. Καί ὁ τρίτος εἶπε: Γυναίκα παντρεύτηκα καί γι΄ αὐτό δέν μπορῶ νά ἔλθω. Δηλαδή ὅλοι οἱ καλεσμένοι ἀπερροφήθηκαν ἀπό τίς βιωτικές καί σαρκικές φροντίδες καί ἀδιαφόρησαν στή τιμητική πρόσκληση πού τούς ἔγινε. Καί ἀφοῦ ἦρθε ὁ δοῦλος καί διηγήθηκε στόν κύριό του ὅλα ὅσα τοῦ εἶπαν οἱ καλεσμένοι, ὁ οἰκοδεσπότης ἐθύμωσε καί εἶπε στό δοῦλο του· ἔβγα γρήγορα ἔξω στίς πλατεῖες καί στά στενά τῆς πόλης καί μάζεψε ὅλους τούς πτωχούς, τούς τυφλούς καί τούς σακάτηδες πού θά εὕρης καί φέρε τους ἐδῶ μέσα. Ὕστερα ἀπό λίγο εἶπε ὁ δοῦλος· Κύριε ἔγινε ὅπως διέταξες καί ὑπάρχει ἀκόμη τόπος άδειανός στό σπίτι, γιά νά προσκληθοῦν καί ἄλλοι. Καί εἶπε ὁ Κύριος στό δοῦλο· ἔβγα ἔξω εἰς τούς δρόμους καί στούς φράκτες τῶν κτημάτων ὅπου μαζεύονται συνήθως οἱ περιπλανώμενοι πού δέν ἔχουν μόνιμη κατοικία καί ἐπειδή θά διστάζουν ἀπό ντροπή νά μποῦν μέσα στό σπίτι μου, ἀνάγκασέ τους, παρακίνησέ τους ἐπίμονα νά ἔλθουν ἐδῶ γιά νά γεμίσει τό σπίτι μου. Γιατί σᾶς βεβαιώνω ὅτι κανένας ἀπό τούς ἀνθρώπους ἐκείνους πού κάλεσα, ὄχι μόνο δέν θά παρακαθήσει, ἀλλά οὔτε κἂν θά γευθεῖ τό δεῖπνο μου.

“Ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καί ἐκάλεσε πολλούς”.

Ἄνθρωπο ἐδῶ, ὁ Ἰησοῦς, ὀνομάζει τόν φιλάνθρωπο πατέρα Του, ποιό ὅμως εἶναι τό “μέγα δεῖπνο” πού ὁ Θεός ἔχει ἑτοιμάσει γιά τόν κάθε καλεσμένο, γιά τόν κάθε πιστό; Εἶναι ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν καί πρόγευσί της τό δεῖπνο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Τό δεῖπνο πού τελεῖται ἐδῶ στή γῆ, σέ κάθε Θεία Λειτουργία, ἀλλ΄ ἀνεβάζει στόν οὐρανό. Πού μᾶς προετοιμάζει γιά τό οὐράνιο δεῖπνο τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Γι' αὐτό τό “μέγα δεῖπνον” γιά τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας θά μιλήσουμε, ἀδελφοί μου.

Σήμερα ζοῦμε μέσα σέ μιά ἐποχή πού εἶναι γεμάτη ἀπό ὑλικά ἀγαθά· σέ πολλά δεῖπνα γινόμαστε συνδαιτημόνες, ὅλα αὐτά ὅμως δέν μᾶς ἱκανοποιοῦν, δέν γεμίζουν τήν ψυχή μας. Ἀποζητοῦμε μιά ἄλλη τροφή πού θά μᾶς χορτάση οὐσιαστικά καί θά μᾶς φέρει στήν αἰωνιότητα. Ἀπαραίτητος ὅρος· ἡ συμμετοχή μας στό μακαριστό δεῖπνο τῆς Μ. Πέμπτης, στό μυστήριο πού ὁ ἴδιος ὁ Χριστός παρέδωσε ἐκεῖνο τό βράδυ στούς μαθητές του· τότε πού κόβοντας τό ψωμί καί παίρνοντας τό ποτήρι μέ τό κρασί τά εὐλόγησε καί δίνοντάς τα στούς μαθητές τους εἶπε “τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν¨. Ἀπό τά βάθη τῶν αἰώνων ἀκούγεται συνεχῶς ἡ τόσο παρήγορη φωνή τοῦ Θεοῦ, σάν ἀπάντηση στήν ἀγωνία τοῦ ἀνθρώπου· “Λάβετε φάγετε· τοῦτο ἐστί τό σῶμα μου· πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες τοῦτο ἐστί τό αἶμα μου”. Στό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας προσφέρεται αὐτό ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Μέ τά σάρκινα μάτια μας βλέπουμε σ΄ αὐτό τό “μέγα Δεῖπνον” ἄρτο καί οἶνο, ψωμί καί κρασί. Μά μέ τῆς ψυχῆς τά μάτια, μέ τή πίστη βλέπουμε σῶμα καί αἷμα Χριστοῦ. Πιστεύουμε ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ “ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς”. Γνωρίζει ὁ Παντογνώστης καί φιλάνθρωπος Θεός τί πραγματικά ζητᾶ ἡ ἀνθρώπινη ψυχή. Γι΄ αὐτό καί ἔρχεται στή γῆ μας, ὄχι γιά ν΄ ἀφήσει μιά θεωρία, ἀλλά γιά ν΄ ἀφήσει καί νά χαρίσει στόν κόσμο, στόν κάθε ἄνθρωπο τόν ἴδιο τόν ἑαυτό Του. Ἔρχεται ὁ Χριστός μέ τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας νά μείνει μαζί μας “ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος”. Παρών σέ κάθε ἐποχή, δίπλα σέ κάθε ἄνθρωπο. Μᾶς δίνει τή δυνατότητα καί τήν εὐκαιρία, ὄχι μόνο νά τόν θυμόμαστε κάπου-κάπου ἀλλά νά τόν αἰσθανόμαστε, νά τόν ζοῦμε καί ἀκόμη περισσότερο νά ἑνωνόμαστε μαζί του γιατί ὁ ἴδιος μᾶς εἶπε: “ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει, κἀγώ ἐν αὐτῷ”.

Αὐτή τή μοναδική ἐμπειρία μᾶς τήν προσφέρει μόνο ἡ Ἐκκλησία μας μέ τή Θεία Λειτουργία. Τό κεντρικό γεγονός, ἀλλά καί ὁ σκοπός πού τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι νά μεταλάβουν οἱ πιστοί ἀπό τό μέγα δεῖπνο. “Μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλθετε”, προσκαλεῖ κάθε χριστιανό ὁ ἴδιος ὁ Θεός μέ τα χείλη τοῦ λειτουργοῦ Του. Καί ὁ ἄνθρωπος πού δέχεται αὐτή τή πρόσκληση πλησιάζει καί μεταλαμβάνει ἀπό τό δεῖπνο, “σῶμα καί αἷμα Χριστοῦ” καί ἑνώνεται πραγματικά μέ τό Θεό. Τό ἀνθρώπινο αἷμα ποτίζεται καί ἑνώνεται μέ τό ζωοποιό αἷμα τοῦ Κυρίου, γίνεται ἕνα μαζί Του. Ἑνωμένος πλέον ὁ ἄνθρωπος μέ τό Θεό ἑνώνεται καί μέ τούς ἀδελφούς του. Σέ ὅλων τίς φλέβες ρέει τό ἴδιο αἷμα, γίνονται “συγγενεῖς ἐξ αἵματος”. Ὅλοι ἑνωμένοι στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί μεταλαμβάνοντες τό σῶμα καί τό αἷμα Του ἀποτελοῦν ἕναν ὀργανισμό. Αὐτός ὁ ὀργανισμός εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Μετά ἀπό λίγο σέ αὐτή ἐδῶ τήν ὡραία πύλη θά προβάλλη ὁ Ἱερεύς μέ τό Ἅγιο Ποτήριο καί θά μᾶς προσκαλέση στή Θεία Κοινωνία. “Μετά φόβου Θεοῦ ... προσέλθετε”. Στήν πρόσκληση αὐτή θά ἀνταποκριθοῦν ἐλάχιστοι. Γιά τούς περισσότερους τά λόγια αὐτά μποροῦμε νά ποῦμε πώς ἰσχύουν μόνο τά Χριστούγεννα καί τό Πάσχα. Ὅλα αὐτά συμβαίνουν γιατί οἱ χριστιανοί ἔχουν παρεξηγήσει ἤ ἀγνοοῦν τήν ἔννοια τῆς λέξης “Ἐκκλησία”. Ὁ Κύριος ὅμως καί σήμερα ξανά ἐμφανίζεται νά κατεβαίνει πολύ χαμηλά γιά νά συναντήσει ὅλους ἐμᾶς τούς κουρασμένους ἀνθρώπους. Προσφέρει ἄφθονο, θά ἔλεγα, τό σῶμα Του καί τό αἷμα Του γιά τόν καθένα μας. Θέλει ἄν εἶναι δυνατόν, νά βρίσκεται κάθε μέρα στή καρδιά τοῦ καθενός μας. Καί μεῖς τίς πιό πολλές φορές τοῦ ἀπαντᾶμε “ἔχε με παρῃτημένον”, “οὐ δύναμαι ἐλθεῖν” στό δεῖπνο Σου, ὅπως οἱ προσκαλεσμένοι τῆς σημερινῆς παραβολῆς.

Ἀγαπητά μου παιδιά, εἶναι γεγονός πού δέν ἀμφισβητεῖτε, πώς εἴμαστε προσκαλεσμένοι ὅλοι μας στό “μέγα δεῖπνο” τοῦ μεγάλου οἰκοδεσπότη, τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα μας.

Σέ μᾶς ἕνα ἀπομένει· ν΄ ἀνταποκριθοῦμε ἐλεύθερα στήν ἱερή πρόσκληση πού μᾶς ἀπευθύνει ὁ Θεός μέ τά χείλη τοῦ Ἱερέα ἀπό τούτη ἐδῶ τήν ὡραία πύλη “προσέλθετε”.

Παιδιά μου, ὡς πνευματικός σας πατέρας, σᾶς παρακαλῶ μήν ἀπαντήσετε ἀρνητικά σέ αὐτή τήν πρόσκληση. Μέ σωστή προετοιμασία ἐλᾶτε ἐδῶ στήν ὡραῖα Πύλη καί γευθεῖτε τῆς μεγάλης δωρεᾶς τοῦ Κυρίου. Καί τότε νά εἴμαστε σίγουροι πώς θά γίνουμε καί ἐμεῖς συνδαιτημόνες τοῦ οὐράνιου δείπνου πού ἑτοίμασε γιά μᾶς ὁ Κύριος, μέτοχοι καί συγκληρονόμοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.