Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2019
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως

Τό Γενέθλιον τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου”


Ἡ Γέννησίς σου Θεοτόκε χαράν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ”.


Σήμερα, Κυριακή πρό τῆς ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀδελφοί μου καί παιδιά μου, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τό γενέθλιον τῆς Παναγίας μας. Ἡ πρώτη θεομητορική ἑορτή τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, πού ἄρχισε τήν πρώτη Σεπτεμβρίου. Μέ τήν εὐκαιρία αὐτῆς τῆς θεομητορικῆς ἑορτῆς, θά προσπαθήσουμε στή συνέχεια νά προσεγγίσουμε τό βαθύτερο νόημα καί μήνυμα τῆς ἡμέρας, πού ρίχνει ἄπλετο φῶς χαρᾶς καί ἐλπίδας στήν πνευματική μας ζωή καί πορεία.

Ἡ ἀτεκνία στόν ἀρχαῖο Ἰσραήλ ἦταν ντροπή. Ἡ ἔλλειψη ἀπογόνων ἦταν κατάρα γιά ἕναν λαό, πού ἰδανικό του ἦταν ἡ πληθυσμιακή του αὔξηση “ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης”. Ὁ ὀνειδισμός καί ἡ ταπείνωση τῶν ἄτεκνων ζευγαριῶν ἔφθανε μέχρι τό σημεῖο νά μή δέχωνται οἱ Ἱερεῖς τά δῶρα τους πού προσέφεραν στό ναό τοῦ Θεοῦ. Μέσα σ΄ αὐτό τό δυσάρεστο σκηνικό τῆς Παλαιάς Διαθήκης ἕνα θεοσεβούμενο ἀνδρόγυνο ζοῦσε μέ αὐτό τόν ὀνειδισμό τῆς ἀτεκνίας· ἦσαν οἱ θεοπάτορες Ἰωακείμ καί Ἄννα, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν τήν ἀτεκνία τους θέμα ἐπίμονης προσευχῆς. Καί ὁ Θεός μέ θαυμαστό τρόπο ἔλυσε τήν στείρωση τῆς Ἄννας καί ἔτσι “ἡ στείρα τίκτει τήν Θεοτόκον καί τροφόν τῆς ζωῆς ἡμῶν”. Ἡ γερόντισσα Ἄννα σέ προχωρημένη ἡλικία ἔφερε στόν κόσμο τήν Θεοτόκο ὡς καρπό τῆς προσευχῆς καί τῆς θείας χάριτος. Λέγουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ὅτι εἶναι αἰτία χαρᾶς μεγάλης στόν οὐρανό τό γεγονός τῆς γεννήσεως τῆς Παναγίας μας ἀπό τήν Ἁγία Ἄννα. Διότι ὁ οὐράνιος Θεός βλέπει στή θεόπαιδα Μαριάμ ἐκείνη πού θά γίνει ἡ Μητέρα τοῦ Υἱοῦ Του. Ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ θαυμάζει ἐκείνη πού θά Τοῦ δώσει σάρκα καί ὀστᾶ καί κρατῶντας τον στήν ἀγκάλη της ὡς βρέφος θά τόν θρέψει μέ τό γάλα της. Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον βλέπει στό βρέφος τῆς Ἁγίας Ἄννας τό σκεῦος πού θά δεχθεῖ τήν πληρότητα τοῦ Παρακλήτου καί θά τήν καταστήσει “Κεχαριτωμένη”.

Χαρά στόν οὐρανό γιατί γεννήθηκε ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά καί ἡ γῆ χαίρει “σκιρτήσατε τά ὄρη. Βουνοί ἀγαλλιᾶσθε”. Ὅλος ὁ κόσμος καί ὅλοι οἱ λαοί ἀγάλλονται γιατί “ἔπνευσαν σήμερον αὖραι, σωτηρίας προάγγελοι”, ὅπως λέγει καί ὁ ἱερός ὑμνωδός.

Ἡ Θεοτόκος προμηνύει τή χαρά, γιατί γίνεται ἡ ἀναίρεσις τῆς κατάρας καί εὐλογίας ἡ ἀντίδοσις.

“Ἡ Γέννησις σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον ”.

Κρατῆστε, ἀδελφοί μου αὐτό τό γεγονός πού γιορτάζουμε σήμερα καί ἐλᾶτε νά δοῦμε τό φάσμα τῶν δικῶν μας ἐμπειριῶν ὅπως κλιμακώνονται στήν ἐποχή μας. Κατ΄ ἀρχήν εἶναι φυσικό στόν ἄνθρωπο νά ἀναζητᾶ τήν χαρά. Ἡ χαρά εἶναι ἀνάγκη γιά τήν ψυχή ὅπως τό ὀξυγόνο γιά τόν ὀργανισμό μας. Μά ἡ λύπη καί ὁ φόβος εἶναι ὁ ἄπιαστος ἐφιάλτης πού κυκλοφοροῦν ἀνάμεσα μας καί ἁπλώνουν τό δρεπάνι τους γιά νά θερίσουν τή χαρά μας. Καί μήν πεῖτε πώς μέ τ' ἀνθρώπινα μέσα θά μπορέσουμε νά διώξουμε αὐτόν τόν ἐφιάλτη τοῦ φόβου, τῆς ἀγωνίας, τῆς λύπης. Ὅλα τ' ἀνθρώπινα μέσα ἔχουν δοκιμασθεῖ αἰῶνες τώρα καί ἔχουν ἀποδειχθεῖ ἀπρόσφορα. Μοιάζουν μέ τόν μολυσμένο ἀέρα πού ἔχει δηλητηριώδη ἀέρια. Μέσ' αὐτό τό ἀδιέξοδο τῆς ἀναζητήσεως τῆς χαρᾶς ὑπάρχει μιά φωτεινή ἡλιαχτίδα. Εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, ἡ Παναγία μας τῆς “χαρᾶς δοχεῖον”. Γι' αὐτό καί ὁ ἱερός ὑμνωδός στό ἀπολυτίκιο τῆς σημερινῆς ἑορτῆς ψάλλει:

“Ἡ Γέννησις σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον ”.

Ναί, ἡ Θεοτόκος ἐγέννησε τήν ὄντως χαρά πού εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, πού μόλις φανεῖ στόν ὁρίζοντα τῶν καρδιῶν μας, διαλύονται τά σύννεφα τοῦ φόβου, τῆς λύπης καί τῆς ἀγωνίας. Γιατί ἡ χαρά τοῦ Χριστοῦ εἶναι αἰώνια, βαθειά, δυνατή καί ἀναφαίρετη.

Οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπαρνήθηκαν τίς ψεύτικες καί πρόσκαιρες χαρές τοῦ κόσμου τούτου καί ἀγκάλιασαν τήν οὐράνια χαρά πού εἶναι ὁ Χριστός. Γι' αὐτό καί μπροστά στά μαρτύριά τους χαίρονται καί οἱ ὕμνοι τους εἶναι σαλπίσματα νίκης. Ὁ δέ ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ προσφωνοῦσε τούς Χριστιανούς “χαρά μου”. Καί οἱ πρῶτες λέξεις τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ πρός τούς μαθητές Του καί τίς Μυροφόρες ἦταν “χαίρετε...”.

Καί 'μεῖς σήμερα, σύγχρονοι ὁδοιπόροι καί ἀναζητητές τῆς χαρᾶς τῆς ζωῆς, ἄς παρακαλέσουμε τήν Παναγία μας καθώς γιορτάζουμε τό Γενέθλιόν της, νά πρεσβεύει στόν Υἱόν τῆς καί Θεό μας νά βρισκόμαστε μέσα καί κάτω ἀπό τήν Παρουσία Του, πού εἶναι ἡ ἀκένωτος πηγή τῆς χαρᾶς. Καί μαζί μέ τόν Ἱερό ὑμνωδό νά ψάλλουμε στήν Παναγία μας σήμερα:

“Χαρᾶς μου τήν καρδίαν πλήρωσον Παρθένε, ἡ τῆς χαράς γεννήσασα τόν αἴτιον”.