Τρίτη 22 Αυγούστου 2017
  
  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2016



Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ ΟΣ



Πρός τοὺς

Εὐλαβεστάτους Ἑφημερίους καὶ τὸ εὐσεβὲς πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου


« Χριστός γεννᾶται δοξάσατε » !

Μέ αὐτό τό σύντομο καί λίαν ἐκφραστικό μήνυμα τοῦ ὑμνογράφου, ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ἀναγγέλλει σήμερον ἡ Ἐκκλησία μας τό χαρμόσυνον γεγονός τῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου καί μᾶς προτρέπει νά δοξάσωμεν τόν Θεόν διά τήν ἄκραν συγκατάβασίν του νά γίνῃ ἄνθρωπος καί νά κατασκηνώσῃ ἀνάμεσά μας « διά νά θεοποιηθῶμεν ἡμεῖς », ὡς διδάσκει ἡμᾶς ὁ Μέγας Ἀθανάσιος.

« Χριστός γεννᾶται δοξάσατε » ! Ἀντηχεῖ σήμερον εἰς ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Ἱερούς Ναούς ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον ὅλης τῆς Οἰκουμένης. « Χριστός γεννᾶται σήμερον ἐν Βηθλεέμ τῇ πόλει » μᾶς ἔψαλλον χθές αἱ ἁγναί καί ἀνόθευτοι παιδικαί ἀγγελικαί φωναί καί ψυχαί. « Χριστός γεννᾶται δοξάσατε » ἐπαναλαμβάνομεν καί ἡμεῖς σήμερον.

σκέψις καί ἡ καρδία μας ἀνυψοῦται καί ἀπευθύνει λατρευτικούς ὕμνους καί δοξολογίας πρός τόν Σωτῆρα μας, ἱερούς στοχασμούς, προσευχάς βαθείας πίστεως καί ὁμολογίας. Προβάλλεται μπροστά μας σήμερον τό Σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ μέ τήν φάτνην, ἡ ὁποία ἔγινε λίκνον τοῦ Θείου Βρέφους, κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ. Ὁμοῦ μετά τῶν Ἀγγέλλων τοῦ Θεοῦ συμμετέχοντες εἰς τό σωτήριον τοῦτο ἱστορικόν γεγονός μεγαλύνομεν τόν Κύριον καί λυτρωτήν μας. Μετά τῶν ἀγραυλούντων Ποιμένων κηρύττομεν τό θαῦμα. Μετά τῶν Μάγων ἐξαγγέλλομεν τήν σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἀνά τά πέρατα. Καθώς ἐκεῖνοι, προσκυνήσαντες Αὐτό, προσέφερον χρυσόν, σμύρναν καί λίβανον, ὑποκλινόμεθα καί ἡμεῖς εὐλαβῶς πρό τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ Φάτνης καί ἀντί παντός ἑτέρου τά δῶρα τῆς ἀγάπης, τῆς πίστεως καί τῆς ὀρθοδόξου λατρείας μας πρός Ἐκεῖνον προσφέρομεν.

νωθεν τοῦ Σπηλαίου τῆς Βηθλεέμ ὁ μέγας Ἀστήρ τῆς Ἀνατολῆς φωτίζει τούς οὐρανούς, ἐν ᾧ ὁ ὕμνος τῆς εἰρήνης ψάλλεται παρἀ τῶν Ἁγίων Ἀγγέλλων. « Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῶ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία ».

Τό σάλπισμα τῆς εἰρήνης, παρά τό πέρασμα τόσων αἰώνων, ἀντηχεῖ σήμερον ἐν μέσῳ τῆς μεγάλης ἀνησυχίας καί ἀβεβαιότητος, τῆς ὑφισταμένης δυσπιστίας μεταξύ τῶν ἀρχόντων τῶν ἐθνῶν καί τῆς ἐλλείψεως τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀσφαλείας τῶν λαῶν. Ἡ ἀνθρωπότης ἀκούει τούς λόγους τούτους τῆς εἰρήνης τοῦ Χριστοῦ μέ πολλήν χαράν, παρηγορίαν καί ἐλπίδα. Διάχυτος εἶναι ὁ πόθος τῆς εἰρήνης εἰς τούς λαούς, μετά τήν διαρκῆ ἀνησυχίαν τήν ὁποίαν αἰσθάνονται ἐπί τόσα ἔτη. Γυρίζουν περιπλανώμενοι ζητοῦντες νά εὕρουν ἀσφαλές καταφύγιον διά νά ἀναπαυθοῦν καί νά λυτρωθοῦν ἀπό τά πολλά καί ἀγχώδη προβλήματα τῆς καθημερινῆς ζωῆς.

πόθος ὅμως αὐτός πρός τήν εἰρήνην, πρός τήν εὐτυχίαν πηγάζει καί ἀπό τό ἔμφυτον συναίσθημα τοῦ ἀνθρώπου πρός τό ἰδανικόν τῆς αἰωνίου εἰρήνης καί ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν διερωτᾶται ἐκ νέου σήμερον πότε ἐπιτέλους θά μάθωμεν νά ζῶμεν ἐν εἰρήνῃ καί δικαιοσύνῃ, νά μάθωμεν νά σεβώμεθα ὁ ἕνας τόν ἄλλον καί νά ἀναγνωρίζωμεν τά δικαιώματα ὄχι τὀσον τῶν δυνατῶν καί ἰσχυρῶν ὅσον κυρίως τῶν ἀδυνάτων καί τῶν πτωχῶν; Τί κατωρθώσαμεν ὡς ἄνθρωποι εἰς τόν τομέα αὐτόν τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως, παρ’ ὅλας τάς καταπληκτικάς προόδους τῆς ἐπιστήμης, τῆς τέχνης καί τῆς ἠλεκτρονικῆς προόδου; Διερωτώμεθα ἐάν καί κατά πόσον ἐφεύρομεν διά τῆς ἁλματώδους τεχνολογικῆς ἀναπτύξεως καί τῆς προόδου αὐτῆς τήν λύσιν τῶν ζωτικῶν προβλημάτων, τά ὁποῖα ἀπασχολοῦν ἡμᾶς καθημερινῶς, ἐάν καί κατά πόσον, ἐπαναλαμβάνομεν, κατέστημεν ἱκανοί νά ζῶμεν καλλίτερον, νά ὑψωνώμεθα πνευματικῶς καί ἠθικῶς, νά πραγματοποιῶμεν τόν ὑψηλόν προορισμόν τῆς ἀναγεννήσεώς μας καί νά ἀπολαμβάνωμεν πραγματικά τά ἀγαθά τοῦ πολιτισμοῦ, τόν ὁποῖον ἐδημιουργήσαμεν; Ἰδού τά μεγάλα καθημερινά ἐρωτήματα παντός ἐξ ἡμῶν, ἀσχέτως μορφώσεως, κοινωνικῆς τάξεως γένους καί φυλῆς.

ἀπάντησις εἰς τά ὡς ἄνω ὑπαρξιακά ἀγωνιώδη ἐρωτήματα δεικνύει οὐχί ἁπλῶς μίαν δυσάρεστον ἀλλά πάρα πολύ ἀπογοητευτικήν καί ἐπικίνδυνον πραγματικότητα. Δεικνύει τήν πολλαπλῆν πτώχευσίν μας. Ὁ ἄνθρωπος εἴκοσι ἕνα αἰῶνες μετά τήν Γέννησιν τοῦ Ἄρχοντος τῆς εἰρήνης, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐξακολουθεῖ νά ζῆ ἐντός τῆς συγχύσεως, τοῦ πνευματικοῦ καί κοινωνικοῦ χάους, τῆς παγκοσμίου ταραχώδους ἀναταραχῆς, ἐντός τοῦ κλίματος τῆς νοσηρᾶς πνευματικῆς, ἠθικῆς καί κοινωνικῆς κρίσεως. Εὐλόγως ἀναρωτώμεθα τί ἐπί τέλους πταίει; Πταίει ἡ εἰς τό πέρασμα τῶν αἰώνων προσπάθειά μας νά δημιουργήσωμεν πρόοδον, νά ἐπιβάλλωμεν εἰρήνην, νά διαλύσωμεν φόβους καί ἀγωνίας, μίση καί ἀδικίας, φόβους καί τρομοκρατίας, χωρίς νά εἴμεθα πρόθυμοι νά ὑποτάξωμεν τήν ἀτομοκρατίαν καί τήν ὑψηλοφροσύνην εἰς τήν δύναμιν τοῦ Θεοῦ. Ὑπερτιμήσαμεν τήν ἀνθρώπινην δύναμίν μας. Μέ ψευδαισθήσεις καί ὑπερβολάς θελήσαμε νά γίνωμεν μόνοι μας θεοί χωρίς νά παραμείνωμεν ἡνωμένοι μέ τόν Χριστόν, χωρίς νά καταπολεμήσωμεν τόν παλαιόν καί ἁμαρτωλόν ἑαυτόν μας. Ἐπεχειρήσαμεν δυστυχῶς νά ἀντικαταστήσωμεν τήν Θείαν Δύναμιν μέ τά ἐπιτεύγματα τῆς ἰδικῆς μας ἐπινοήσεως καί ὑπεθέσαμεν ὅτι δυνάμεθα μακράν καί ἀποστασιοποιημένοι ἀπό τόν Θεόν Δημιουργόν μας νά συντρίψωμεν τό σύμπαν, νά μεταβάλλωμεν τήν τροχιάν αὐτοῦ, νά καθυποτάξωμεν τό ἄπειρον καί νά θεοποιήσωμεν κάθε προσωρινόν, σχετικόν καί ἀτελές, τό ὁποῖον ἡ ἀνθρωπίνη γνῶσις καί σοφία παράγει εἰς τήν νόησιν. Τήν νόησιν μέ τήν ὁποίαν ὁ Δημιουργός Θεός έπροίκισεν τόν ἄνθρωπον μέ ἐλευθέραν βούλησιν διά τό ἀγαθόν καί τόν ἀληθῆ αὐτοῦ προορισμόν.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

« Χριστός γεννᾶται » σήμερον διά νά εὕρωμεν τόν διάπυρον πόθον τῆς λυτρώσεως πλησιάζοντας τήν Ἁγίαν Γραφήν διά νά μελετήσωμεν ὅσα περιέγραψαν τῇ ἐπιστασίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος οἱ ἱεροί τῶν βιβλίων τούτων συγγραφεῖς, νά γιγαντώσωμεν τήν πίστιν καί τήν ἐλπίδα μας πρός τόν Χριστόν, νά γίνωμεν ἔνθερμοι κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου Αὐτοῦ, μέλη τίμια τῆς Ἐκκλησίας Του, τήν ὁποίαν Ἐκεῖνος ἐθεμελίωσεν ἐπί τῆς γῆς μέ τήν Θείαν Γέννησίν του.

χοντες βαθεῖαν συναίσθησιν τῆς ἀνθρωπίνης ἡμῶν ἀδυναμίας καί ἁμαρτωλότητος ἄς ὑποκλιθῶμεν εὐλαβῶς καί ἄς προσκυνήσωμεν τόν Γεννηθέντα Κύριον. Ἄς ἀποκαλύψωμεν εἰς Αὐτόν τά βάθη τῆς ψυχῆς μας, ἄς ὁμολογήσωμεν εἰλικρινῶς τάς ἀτελείας καί τά πάθη μας, ἄς ἐμπιστευθῶμεν εἰς τόν Σωτῆρα Χριστόν τήν ζωήν μας, τήν πορείαν, τό μέλλον καί τά ἔργα μας. Συμμετέχοντες ἐνεργῶς εἰς τήν μυστηριακήν σύναξιν θά ὑπερβῶμεν τά πολλά καί διάφορα προβλήματα, τά ὁποῖα μᾶς ἀπασχολοῦν καθημερινῶς, θά γίνωμεν καλλίτεροι, θά διορθώσωμεν τάς ἐλλείψεις μας καί θά καταστῶμεν περισσότερον κοινωνικῶς ἀλληλέγγυοι μέ τούς πάσχοντας ἀδελφούς μας, θά γίνωμεν περισσότερον ἀνεκτικοί εἰς τούς ταλαιπωρημένους πρόσφυγας, θά ὁδηγθῶμεν εἰς τήν ἀλήθειαν καί τό φῶς, θά ἀναγεννηθῶμεν καί τελικῶς θά σωθῶμεν. Ἔχομεν ἀνάγκην τοῦ Θείου Αὐτοῦ ἐλέους, τῆς βοηθείας Του, διά νά ζήσωμεν εἰς τόν κόσμον τοῦτον ὡς ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, ἐπιτελοῦντες τόν ἀληθῆ μας προορισμόν.

τυχῶς ἕως σήμερον δέν κατενοήθη ὅσον ἔπρεπε τό κοινωνικόν Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μέ ἀποτέλεσμα οἱ δυστυχοῦντες ὁλονέν καί περισσότερον νά πολλαπλασιάζωνται καί οἱ πλούσιοι νά κυριαρχοῦν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν καί δυστυχισμένων ἀνθρώπων. Εἰς τήν χώρα μας τέσσερεις εἰς τούς δέκα εἶναι ἄνεργοι ζῶντες μέ ψίχουλα καί μέ τήν κατωτάτην σύνταξιν τοῦ παπποῦ καί τῆς γιαγιᾶς, ἐνῷ ἄλλοι ἔγιναν ἄστεγοι μή ἔχοντες ποῦ τήν κεφαλήν κλῖναι. Τοῦτο σαφῶς δεικνύει ὅτι ἐτέθη εἰς τό περιθώριον ἡ κοινωνική διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, τό αἰώνιον φῶς, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή, τήν ὁποίαν ἐπηγγέλθη ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός καί ἀντεκατεστάθη μέ τό ψέμμα, τόν λαϊκισμόν, τήν ἀθεΐαν, τήν σκληρότητα τῆς καρδίας καί τάς ἄνευ ἀντικρύσματος ὑποσχέσεις καί σκοπιμοτήτας. Συνέπεια δέ τῆς οὐσιαστικῆς ταύτης παρεκκλίσεως εἶναι, ὡς προανεφέραμεν, ὅσα δυσάρεστα καί ὀλέθρια δεινά συμβαίνουν καί σήμερον εἰς τήν χώρα μας καί γενικώτερον εἰς τούς λαούς τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ὑπό τό καθεστώς τῆς φοβίας, τῆς τρομοκρατίας, τῆς ἀνασφάλειας καί τῶν σαμποτάζ μέ πολλά ἀνθρώπινα θύματα. Νωπόν εἶναι τό αἷμα, τό ὁποῖον ἀσκόπως χύνεται εἰς τήν Συρίαν, Γαλλίαν, Γερμανίαν καί τήν Κωνσταντινούπολιν. Πάντα τά ὡς ἄνω δυσάρεστα ταῦτα φαινόμενα ὀφείλονται εἰς τό ὅτι δέν συνετίσθησαν οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν ὅσον ἔπρεπε ἐκ τῶν προηγουμένων πολέμων. Ὅλοι ἀντιλαμβάνονται τό τί τελικῶς ἐπιφέρει ὁ πόλεμος εἰς τούς ἀνθρώπους, πλήν δέν ἔχουν τήν δύναμιν ἤ μᾶλλον τήν θέλησιν καί τήν ἀποφασιστικότητα νά τόν σταματήσουν, ἐπειδή ἐπικρατεῖ τό ἀπόλυτον συμφέρον, αἱ δεσμεύσεις καί αἱ σκοπιμότητες. Δυστυχῶς δέν ἀποτελεῖ ὁ Χριστός καί ὁ τέλειος Αὐτοῦ Νόμος τόν πραγματικόν Καταστατικόν Χάρτην, βάσει τοῦ ὁποίου πρέπει νά ρυθμίζωνται αἱ μετ’ ἀλλήλων αὐτῶν σχέσεις καί τά ἀπασχολοῦντα αὐτούς προβλήματα. Ἀτυχῶς ὁ ἠθικός νόμος περιῆλθεν εἰς ἀχρησίαν καί ὁ ἄνθρωπος ἔχασε τήν πνευματικήν του πυξίδα τῆς ὑπάρξεώς του καί προσπαθεῖ νά κατασπαράξῃ τόν πλησίον του μεταβαλλόμενος εἰς μοχθηράν τίγρην. Ἐάν καί ἐφ’ ὅσον δέν ἐνστερνισθῶμεν ὅλοι οἱ λαοί τῆς γῆς τά θεῖα διδάγματα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ οὐδεμίαν ἀπήχησιν δύνανται νά ἔχουν τά ἐκ τῆς ταπεινῆς φάτνης τῆς Βηθλεέμ ἐκπεμπόμενα μηνύματα εἰρήνης καί ἀνθρωπισμοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ἀσκόπως θά περιπλανᾶται ἐδῶ καί ἐκεῖ διά νά εὕρῃ τήν χαμένην εὐτυχίαν του.

μεῖς, ἀγαπητά μου τέκνα, πιστοί λάτρεις τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, μέλη τῆς Θεοσώστου Ἱερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως, τῆς Ἁγίας τοῦ Κυρίου μας τοπικῆς Ἐκκλησίας ἐν Περιστερίῳ, ἄς προσέλθωμεν πρό τῆς Θείας Φάτνης τῆς Βηθλεέμ καί μέ τήν χάριν καί τήν ὑπ’ αὐτοῦ προσφερομένην δύναμιν ἄς ἀντισταθῶμεν εἰς τήν πνευματικήν, ἠθικήν καί κοινωνικήν λαίλαπα, κατάπτωσιν καί ἐξαθλίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους μεταφέροντες τό χαρμόσυνον μήνυμα τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ πανταχοῦ ὅπου πορευόμεθα, εἰς τούς οἴκους μας, τάς ἐργασίας μας, τό περιβάλλον ἡμῶν. Ἄς προσφέρωμεν τόν χαιρετισμόν τῆς ἀγάπης καί τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης εἰς κάθε δυστυχοῦντα καί πάσχοντα ἀδελφόν μας. Ἄς προσευχηθῶμεν τό Θεῖον Βρέφος νά συνετίσῃ καί να φωτίσῃ τούς πολιτικούς ἡμῶν ἡγέτας, ὥστε ὁμονοοῦντες καί ἡνωμένοι νά ἀναλάβουν τάς ἱστορικάς αὐτῶν εὐθύνας, νά σκεφθοῦν πρῶτα τήν πατρίδα μας καί ἔπειτα τά κόμματα, νά συμφωνήσουν τοὐλάχιστον εἰς τά βασικά καί θεμελιώδη προβλήματα αὐτῆς, νά σχεδιάσουν μίαν μακροπρόθεσμον πολιτικήν μέ ὅραμα καί ἐλπίδα διά τό μέλλον. Αὕτη εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διά τήν ὑπέρβασιν τῆς παρούσης κρίσεως καί διά τήν ἐπαναφοράν τῆς φιλτάτης ἡμῶν πατρίδος εἰς τήν ἀνάπτυξιν καί τήν πρόοδον, ὥστε νά ἐπανεύρωμεν τό χαμένον χαμόγελον καί ἐπιτέλους διά  νά χαρῶμεν ἐκ νέου. « Ἰδού γάρ εὐαγγελίζομaι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντί τῶ λαῷ, ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστός Κύριος, ἐν πόλει Δαυΐδ ».

Καλά καί πανευφρόσυνα Χριστούγεννα, γαπητά μου τέκνα, καί ετυχές τό 2017.

+ Ο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ