Τρίτη 19 Μαρτίου 2019
  
  XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2015

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2015


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ  Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ


Π Ρ Ο Σ

Τος Ελαβεστάτους φημερίους κα τ εσεβς πλήρωμα

τς ερς Μητροπόλεως Περιστερίου


                                  « Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός ».

δελφο κα Τκνα ν Κυρίῳ γαπητά,

Εἰς τήν πρόσκλησιν ταύτην τῆς Ἐκκλησίας μας σήμερον νά πορευθῶμεν ἅπαντες εἰς τήν Βηθλεέμ διά νά ἴδωμεν « ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός » δέν πρέπει νά βραδύνωμεν νά ἀπαντήσωμεν καί ὡς οἱ καλοί Βοσκοί: « διέλθωμεν δή εἰς εἰς Βηθλέεμ ». Καλούμεθα νά ἀφήσωμεν τάς καθημερινάς συνηθισμένας ἀσχολίας μας καί νά προστρέξωμεν εἰς τό εὐλογημένον Σπήλαιον διά νά εὕρωμεν τήν μοναδικήν εὐκαιρίαν νά μελετήσωμεν τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς ταπεινῆς Γεννήσεως ἑνός Θεοῦ μέσα εἰς ἕνα ἐγκαταλελειμμένον σπήλαιον.

ντός τοῦ Σπηλαίου τούτου τῶν ζώων ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ γίνεται Υἱός τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Θεός πού εἶναι καθαρώτατο πνεῦμα λαμβάνει τό ἰδικόν μας σῶμα ἀπό τά καθαρά σπλάχνα τῆς Παρθένου Μαρίας καί γεννᾶται μικρό καί ἀδύνατο βρέφος. Τό γεγονός τοῦτο τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦἀναμφιβόλως εἶναι ἀκατανόητο καί πρωτάκουστο πράγματι μυστήριο!

Ποῖος ἀδελφοί μου καί τέκνα ἀγαπητά ἐν Κυρίῳ δέν μένει ἐκστατικός πρό τῆς ἀσυλλήπτου ταύτης θείας ἀγάπης, πού ἐπέφερε τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους; Ποῖος ἐλεύθερος καί ἀπροκατάλητος ἄνθρωπος δέν ἀποδίδει εὐχαριστίας πρός Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος, γεμάτος ἀπό ἀνθρωπίνην φιλανθρωπίαν, δύναμιν καί συνάμα καί θείαν μεγαλοπρέπειαν ἐμφανίζεται εἰς τήν Βηθλεέμ διά νά μᾶς ἀνυψώσῃ πρός τά σκηνώματα ἐκεῖνα, ὅπου βασιλεύει ἡ αἰωνία μακαριότης; Καί ποῖος τέλος δέν θά θελήσῃ νά μετεωρισθῇ καί ἀνυψωθῇ πρός τό θεῖον ὅραμα τῆς γεννήσεως Ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἡ αἰτία καί ὁ κρίκος τῆς ἑνώσεως τοῦ κάθε ἀνθρώπου καί ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου μετά τοῦ οὐρανοῦ;

παντες γενικῶς ἔχομεν τήν βαθυτάτην συνείδησιν ὅτι διανύουμε μία περίοδον σκληρῶν δοκιμασιῶν, μίαν περίοδον ἡ ὁποία φέρει εἰς τήν μνήμην μας τραγικάς ἐθνικάς κρίσεις καί περιπετείας τῆς χώρας μας. Ἀκριβῶς εἰς τήν περίοδον ταύτην τῆς μεγάλης πολλαπλῆς κρίσεως ἔρχεται βοηθός τό μυστήριον τῆς θείας οἰκονομίας διά νά μετριάσῃ τόν κόπον, τή λύπην, τήν ἀγωνίαν, τήν ἀβεβαιότητα, τήν ἀπαισιοδοξίαν καί εἰς τήν θέσιν τούτων νά δημιουργήσῃ αἰσιοδοξίαν καί ἐλπίδας κατά τήν περίοδον αὐτήν τήν τόσον δύσκολον καί κρίσιμον. Ὡσαύτως ὀφείλομεν νά γνωρίζωμεν ὅτι τά κτυπήματα τῆς δυστυχίας, τῆς μεγάλης ὑφέσεως, τῆς ἀνεργίας, τῶν μισθῶν καί τῶν συντάξεων, τῆς δυσκολίας ἀγορᾶς τῶν πρώτης ἀνάγκης τροφίμων, φαρμάκων, τῆς δυσκολίας θεραπευτικῆς ἀγωγῆς, τῆς δυσκολίας ἀποστολῆς τῶν παιδιῶν μας εἰς τά Σχολεῖα, τά Πανεπιστήμια ὡς καί πολλά ἕτερα ἀρνητικά πρωτοφανῆ φαινόμενα καθημερινῶς αὐξάνουν καί δέν γνωρίζομεν ποῖον θά εἶναι τό αὔριον. Τά δυσάρεστα ταῦτα γεγονότα δυστυχῶς πρωτοστατοῦν εἰς τήν ἐξέλιξιν τῆς ζωῆς μας, ἐπουλώνουν μόνον ὅταν ἀπελπισμένοι πλέον ἐνθυμούμεθα τό μεγάλο αὐτό τῆς σωτηρίας μας γεγονός. Μόνον ὅταν ὁ ἀντίλαλος τοῦ Θείου Βρέφους θά ἀντηχήσῃ εἰς τάς καρδίας μας, τότε ὁ ἀντίλαλος τοῦ πόνου τοῦ συνανθρώπου μας θά τύχῃ θεραπείας. Μόνον ὅταν ἐνθυμηθῶμεν ὅτι ἐκ τῆς Γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ προῆλθε ἡ ἀληθινή εἰρήνη, πού σκορπίζει παντοῦ τά δῶρα της, τότε καί ἡμεῖς θά ἐπιζητήσωμεν νά τήν ἐφαρμόσωμεν ἐπί τοῦ ἑαυτοῦ μας καί ἐπί τῶν κοινωνικῶν μας σχέσεων. Δέν δυνάμεθα νά ἑορτάζωμεν τά κοσμοσωτήρια αὐτά γεγονότα, τά Χριστούγεννα, χωρίς Χριστόν, χωρίς ἀγάπην πρός τόν πλησίον μας, χωρίς κοινωνικήν ἀλληλεγγύην, χωρίς γενικώτερον νά ἐπιτελοῦμεν αὐτά πού ἐδιδάχθημεν ἀπό Αὐτόν. Χωρίς Χριστόν οὐδεμία ψυχικήν ὠφέλειαν θά ἔχωμεν ἀπό τήν ἑορτήν ταύτην, οὐδεμίαν πνευματικήν ἀγαλλίασιν καί χαράν θά αἰσθανθῶμεν.

γαπητά μου παιδιά. Ἀπό τήν Γέννησιν τοῦ Ἰησοῦ ἐξεπήγασεν ὡς γνῶσις ἡ ἀναγέννησις τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου. Πέριξ τοῦ γεγονότος τούτου ἐσυνθηκολόγησαν ὅλαι αἱ ἀντιθέσεις τῶν ἀνθρωπίνων διανοιῶν. Τά πολλάς καί βαθείας ἀπογοητεύσεις τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς εὐτυχῶς διεδέχθη ἡ ἐλπίς. Δυστυχῶς ὅμως διά μίαν εἰσέτι φοράν βιώνουμε σήμερον τό λυπηρόν γεγονός ὅτι ὁ κόσμος ἐλησμόνησε καθ' ὁλοκληρίαν τά ἀγαθά, τά ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῆς Γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ καί ἀπεμακρύνθη ἐκ τῆς ἰδανικῆς εἰρήνης διά νά ὁδηγηθῇ πρός τήν καταστροφήν κάθε ἔργου εὐγενοῦς καί ὡραίου, πρό τοῦ ὁποίου ἐθυσιάσθησαν αἱ μεγάλαι διάνοιες τοῦ ἀνθρωπίνου βίου. Ἡ κοινωνία μας διέρχεται ἕνα τοιοῦτον ἠθικόν συγκλονισμόν, ὥστε νά μή δύναται νά προΐδη τήν μελλοντικήν της ἐξέλιξιν. Εἰς τήν κοινωνίαν κυριαρχεῖ ἕνας βαθύς καί πλήρης παραλογισμός ὁ ὁποῖος πολλάκις ἐξέρχεται τῶν ὁρίων καί αὐτῆς ταύτης τῆς κοινῆς λογικῆς.

Πάρα πάντα ταῦτα ὅμως, ἀγαπητά μου παιδιά, ὁσονδήποτε καί ἄν μένωνται οἱ ἄνεμοι τῆς ἀπιστίας ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία μας, ὁσονδήποτε καί ἄν τά κύματα τῆς ἀκαταστασίας καί ἀποστασίας κατακλύζουν τό σκάφος της, πραγματικότητες πού δημιουργεῖ ἡ πνευματική καί ἠθική ἀσθένεια τῶν ἀνθρώπων, ὁσονδήποτε καί ἄν κυριαρχῆ εἰς πολλους ζωτικούς τομεῖς ἡ παθογένεια, ἐν τούτοις τήν ἀνεκλάλητον χαράν ἐκείνην τήν ὁποίαν ἔφερεν εἰς τόν κόσμον αὐτόν ὁ Γεννηθείς Ἰησοῦς οὐδείς θά δυνηθῇ τελικῶς νά τήν ἀνακόψῃ· οὐδείς θά εἶναι εἰς θέσιν νά ἀντιδράσῃ κατά τῆς χαρᾶς ἐκείνης, τήν ὁποίαν μετέδωσαν οἱ οὐρανοί κατά τήν νύκτα τῆς Γεννήσεώς Του καί ἔζησαν οἱ ποιμένες. Τοῦτο ὅμως δέν εἶναι ἀρκετόν. Καί ἡμεῖς ὀφείλομεν νά ἀγωνισθῶμεν διά νά αὐξήσωμεν αὐτήν τήν χαράν καθιστώντας την ψυχήν μας χῶρον τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ Θείου Βρέφους διά τῆς ἐπιτελέσεως ὅλων ἐκείνων τῶν ἐντολῶν πού ἐδιδάχθημεν καί παρελάβομεν παρ' Αὐτοῦ. Ἀσφαλῶς Ἐκεῖνος πού ἀποβλέπει εἰς τήν σωτηρίαν ὅλων ἡμῶν θά μᾶς βοηθήσῃ νά ὑπερβῶμεν τάς πολλάς καί μεγάλας σημερινάς δυσκολίας καί τελικῶς νά ἐξέλθωμεν νικηταί διά μίαν εἰσέτι φοράν ἐκ τῆς παρούσης ὀδυνηρᾶς κρίσεως.

Νοερῶς ταξιδεύοντες καί πάλιν σήμερον πρός τό Σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ ἄς ἐνστερισθῶμεν μέ πεποίθησιν καί ἀποφασιστικότητα τάς ἀρχάς καί ἀξίας πού ἔφερε μαζί του τό Θεῖον Βρέφος καί τάς ὁποίας ἐφήρμοσεν εἰς τόν μετά τήν Γέννησίν του βίον Του. Μόνον τότε θά εἶναι δυνατόν νά παύσῃ νά κυριαρχῇ ἡ ἐσωτερική διάθεσις τῶν ἐχθρῶν τῆς φιλαυτίας καί τοῦ καθαρῶς ἀτομικοῦ ὑλικοῦ συμφέροντος χάριν τοῦ ὁποίου ἐπλημμύρισαν καί ἐξακολουθοῦν νά πλημμυρίζουν τό χῶμα αὐτῆς τῆς γῆς καί τά νερά τοῦ Αἰγαίου ἀπό ἀθῶα αἵματα τῶν προσφύγων καί τῶν ἐμφυλίων πολέμων, γεγονός τό ὁποῖον φέρει είς τήν μνήμην τήν ἰδικήν μας προσφυγιάν ἕνεκα τοῦ ἐμφυλίου ἐξουθενωτικοῦ πολέμου καί τῆς κατοχῆς. Μόνον τότε θά σταματήσῃ ὁ πολιτικός καταστρεπτικός λαϊκισμός καί ἡ παράθεσις τόσων ψεμμάτων πού σκοπόν ἔχουν νά καταπνίξουν τήν ἀλήθειαν καί νά θρέψουν τόν λαόν μέ ἄχυρα. Μόνον τότε θά ἐξαφανισθοῦν οἱ ἀνοίκειοι χαρακτηρισμοί καί αἱ τιμωρίες πού ἐπιβάλλονται εἰς ἀνθρώπους πού ὁρμῶνται ἀπό γνησίαν χριστιανικήν ἰδεολογικήν ἀφετηρίαν καί ἀποβλέπουν εἰς τήν ἐξαναγκαστικήν ἀπάρνησιν τούτων. Μόνον τότε θά παύσουν αἱ ἄδικοι κριτικαί εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπεραμύνονται τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῶν πατρογονικῶν ἠθῶν καί ἐθίμων.

« Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη »!

πό τήν Βηθλεέμ ἀκούεται διά μέσου τῶν αἰώνων καί σήμερον τό ὡραῖον κήρυγμα τῆς εἰρήνης. Πρός αὐτήν στρεφόμεθα καί ἡμεῖς μέ τήν ἐλπίδα πάντοτε τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ Γεννηθέντος Κυρίου ἡμῶν Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐσαρκώθη διά νά χαρίσῃ τήν εἰρήνην εἰς τόν ἄνθρωπον. Ἀπό τήν Βηθλεέμ ἀντηχοῦν αἱ ἀρχαί τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, τῆς ἀληθείας, τῆς κοινωικῆς ἀλληλεγγύης καί τῆς πραγματικῆς δικαιοσύνης καί ἀνακουφίσεως. Καί ἡμεῖς καλούμεθα νά πράξωμεν πᾶν ὅ,τι θά διευκολύνῃ ἡμᾶς καί τήν χώραν μας νά ἐξομαλύνωμεν τόν δρόμον τόν ὁδηγοῦντα ἡμᾶς πρός τό Θεῖον Βρέφος διά τῆς μετανοίας, νά ἐξωραΐσωμεν αὐτόν διά τῆς θερμῆς πίστεως καί τῆς εἰλικρινοῦς ἀγάπης ἡμῶν πρός τόν Θεόν καί τόν πλησίον, προκειμένου νά δυνηθῶμεν νά φθάσωμεν νοερῶς μέχρι τῆς Βηθλεέμ διά νά προσκυνήσωμεν τόν ἐν αὐτῇ γεννηθέντα Μέγαν ἡμῶν Βασιλέα καί Διδάσκαλον καί Ἀρχιερέα, τόν ἐν αὐτῆ ἐπιφανέντα Θεόν καί Σωτῆρα καί πονετικόν ἰατρόν, τόν μηδένα ἀπελπίζοντα, τόν θεραπεύοντα ὅλους καί παρηγοροῦντα ὅλους καί μετά πατρικῆς στοργῆς καί γλυκύτητος κυβερνῶντα καί καθοδηγοῦντα καί σώζοντα τόν ἄνθρωπον καί τόν κόσμον.

Ναί, ἀγαπητά μου πνευματικά παιδιά, εἴθε ὁ Μέγας οὗτος Θεός ἡμῶν, ὁ σήμερον φανείς ὡς Βρέφος, νά χαρίζῃ ὅλα τά ἀνεκτίμητα ἀγαθά δῶρα Του, νά μᾶς ἐνισχύῃ εἰς τόν σκληρόν καί ἄχαρον καθημερινόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς, τῆς καθημερινῶς ὁλονέν καί περισσότερον αὐξανομένης πτωχεύσεως, νά μᾶς χαρίζῃ τήν πνευματικήν καί σωματικήν ὑγείαν καί χαράν, νά μᾶς δίδῃ ἐλπίδα καί παρηγορίαν διά νά σηκώνωμεν τόν βαρύτατον σταυρόν τῆς ἀτομικῆς καί οἰκογενειακῆς ζωῆς κατά τήν περίοδον τῆς μεγάλης κρίσεως τήν ὁποίαν διερχόμεθα μετά μεγάλης ἀγωνίας καί ἀβεβαιότητος, τέλος δέ νά κατευθύνῃ τά πράγματα πρός τήν ὀρθήν κατεύθυνσιν, ὥστε τό νέον ἔτος 2016 νά δηγήσῃ τήν χώραν εἰς τήν ἀναμενομένην καταπολέμησιν τῆς ὑφέσεως καί εἰς τήν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας ὥστε νά ἐπανέλθῃ καί πάλιν εἰς τά χείλη μας τό χαμένον γέλιον καί ἡ ἀτομική καί οἰκογενειακή ἰσορροπία, ἡ γαλήνη καί ἡ ἀναπτέρωσις τῶν πολλῶν καί ποικίλων ἐλπίδων μας.


Μετὰ Πατρικῶν εὐχῶν καὶ ἀγάπης 

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ  

       + Ο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ