Τρίτη 19 Μαρτίου 2019
  
  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2014

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Π Ρ Ο Σ

Τοὺς Εὐλαβεστάτους ἐφημερίους καὶ τὸ εὐσεβὲς πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου

« Ἰδού εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντί τῷ λαῷ· ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σἠμερον Σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστός, Κύριος ἐν πόλει Δαβίδ ».

Ἀδελφοί καί Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Τούς λόγους τούτους πρό δύο χιλιάδων δέκα τεσσάρων ἐτῶν ἤκουσαν παρά τοῦ Ἀγγέλου οἱ ἀγρυπνοῦντες εἰς τοὐς ἀγρούς ἀγαθοί Ποιμένες κατά τήν χειμέριον ἐκείνην νύκτα, τήν παγετώδη. Ἡ χειμέριος παγετώδης αὕτη νύκτα συμβολίζει τόν ἠθικόν χειμῶνα τῆς ἀποπλανηθείσης ἀνθρωπίνης ψυχῆς καί τό ἠθικόν σκότος, ἔτι δέ καί τόν βαρύν καί ληθαργικόν ὕπνον, ὁ ὁποῖος συνεῖχεν ὅλον τόν κόσμον τόν εὑρισκόμενον ὑπό τήν πτέρναν τοῦ ρωμαϊκοῦ δεσποτισμοῦ.

Πανάγαθος ὅμως Θεός δέν ἠρκέσθη νά κάμῃ γνωστήν τήν γέννησιν καί ἐνσάρκωσιν τοῦ ἀγαπητοῦ Υἱοῦ Του μόνον εἰς τούς Ποιμένας, οἱ ὁποῖοι εἶδον τό ὑπερκόσμιον φέγγος τοῦ μυστηριώδους ἐκείνου ἀστέρος, καθ' ἥν στιγμήν ἔλαμπεν ἐπάνω ἀπό τόν σκοτεινόχρωμον οὐρανόν τῆς Ἰουδαίας, ἐνῷ οἱ Ἄγγελοι τῶν Οὐρανῶν λευχειμονοῦντες ἐπτερύγιζον μέσα εἰς τήν θείαν γαλήνην καί κάτω ἀπό τόν σαπφείρινον σελαγισμόν ἐμελῴδουν τό Ὡσαννά. Συγχρόνως ἠθέλησε νά καταστήσῃ τοῦτο γνωστόν καί εἰς τούς λαούς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ηὑρίσκοντο μακράν τοῦ Θεοῦ, δηλαδή καί εἰς τούς Εἰδωλολάτρας καί Ἐθνικούς. Ἕνεκα τούτου οἱ τρεῖς Μάγοι, γνῶσται τῆς προφητείας καί μυσταγωγοί, ὁδηγούμενοι ἀπό τήν ἔκπαγλον ἐμφάνισιν τοῦ σελαγίζοντος ἀστέρος μέσα εἰς τήν χειμερινήν καί παγεράν δεκεμβριανήν νύκτα, ὥδευον ἀναζητοῦντες τόν Ἄρχοντα τῆς εἰρήνης.

λοι σήμερον μέ ἰδιαιτέραν συγκίνησιν, μέ ὑψηλήν, πνευματικήν καί ἁγίαν χαράν ὑποδεχόμεθα τήν Ἑορτήν τῶν Χριστουγέννων καί δοξάζομεν τόν Πανάγαθον Θεόν ὅτι ἐπεσκέψατο καί ἐποίησε λύτρωσιν τῶ Λαῷ Αὐτοῦ. Αὐτήν τήν χαράν ὁλοψύχως εὔχεται ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, τήν χαράν τήν ἐνδόμυχον καί ἀληθινήν, τήν προερχομένην ἀπό τήν συναίσθησιν ὅτι ὁ Χριστός ἔγινε Σωτήρ καί ἐλύτρωσεν ἀπό τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ αἰωνίου θανάτου ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν. Τήν χαράν ταύτην κηρύσσει ἡ Ἐκκλησία σήμερον μέσα εἰς ἕνα βαρύτατον κλῖμα ἐντόνου κοινωνικῆς, πνευματικῆς καί πολιτικῆς κρίσεως τῆς χώρας ἡ ὁποία ὑποφέρει ἐκ τοῦ συνδρόμου τῆς ἀσυνεννοησίας καί ἀσυμφωνίας τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Παραλλήλως ὅμως μέ τήν χαράν ταύτην ὀφείλομεν νά σκεφθῶμεν διά ποῖον λόγον ἐτελέσθη ἐν Βηθλεέμ τό μέγα τοῦτο θαῦμα.

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Θεός φανεροῦται σήμερον ἐν σαρκί διά νά χαρίσῃ τήν τελείαν ὑγείαν εἰς τήν δυστυχῆ ἀνθρωπότητα, τήν ὁποίαν ἔχουν καταπληγώσει αἱ διάφοροι ἁμαρτίαι καί παρεκτροπαί, διά νά χαρίσῃ τό φῶς εἰς τόν ἐν σκότει βαδίζοντα κόσμον, διά νά ἐξαλείψῃ τήν πικρίαν καί τήν δυστυχίαν τῆς κακίας, διά νά χαρίσῃ εἰς ἡμᾶς τήν χαράν καί τήν εὐτυχίαν πού φέρει ἡ καλωσύνη, διά νά κτυπήσῃ εἰς τήν ρίζαν τήν ἀνισότητα καί τήν κοινωνικήν ἀδικίαν, ἡ ὁποία σήμερον μαστίζει τήν χώραν μας, κομίζοντα εἰς τήν θέσιν πάντων τούτων τήν ἰσότητα καί τήν κοινωνικήν δικαιοσύνην.

σοι ἐξ ἡμῶν ἐθελήσαμεν καί ἀγωνιστήκαμεν νά ἐπωφεληθῶμεν πραγματικῶς τοῦ ὑψηλοῦ σκοποῦ τούτου διά τόν ὁποῖον ἐγεννήθη ὁ Κύριος, ὅσοι ἀκούσαμεν τά λόγια τῆς θεϊκῆς Του διδασκαλίας καί ὁμοῦ μετά τοῦ ἀγῶνος μιμηθήκαμεν τήν πλήρη ἀπό ἀγάπην καί ὑπομονήν ζωήν Του, ὅσοι ἐδώκαμεν εἰς Αὐτόν τάς ἁμαρτωλάς ψυχάς μας διά νά χαρίσῃ εἰς αὐτάς τήν πραγματικήν ἐλευθερίαν σπάζοντας ἐξ αὐτῶν τάς βαρείας ἁλυσίδας τῆς κακίας, ὅσοι ἀγωνιζόμενοι αἰσθανθήκαμεν τήν χαράν τῆς ἠθικῆς ἐλευθερίας, ἀσφαλῶς σήμερον ἰδιαιτέρως χαιρόμεθα καί σκιρτῶμεν ἀπό ἀγαλλίασιν διά τό μέγα εὐεργέτημα, τό ὁποῖον μᾶς χαρίζει ὁ Χριστός. Ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι δι' ἡμᾶς ἀνεξάντλητος πηγή ἀπείρων ἀγαθῶν καί ἱερῶν συγκινήσεων, πηγή προχέουσα τό ζωήρυτον ὕδωρ τῆς παρηγορίας, τῆς γαλήνης, τῆς πραγματικῆς εὐτυχίας. Εἶναι ἡ σημερινή ἑορτή γέφυρα διά τῆς ὁποίας μεταφερόμεθα νοερῶς ἀπό τήν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν εἰς τήν αἰώνιον ζωήν τοῦ οὐρανοῦ , εἰς τήν ὁποίαν ἀσφαλέστατα δέν ὑπάρχουν πάθη καί θλίψεις, πόνοι καί στεναγμοί, ἀπελπισίαι καί παντός εἴδους ἀπογοητεύσεις, ἀλλά τοὐναντίον αἰώνιος χαρά καί ζωή ἄδολος καί διαρκής.

Ἀδελφοί μου,

άν ἡ σημερινή ἑορτή δέν ἔχει κανένα ἰδιαίτερον θέλγητρον, ἀλλά εἶναι μόνον μία ἁπλῆ καθημερινή ζωή, ἕνα μέσον ποικιλίας ζωῆς καί κοσμικῶν ἀπολαύσεων καί διασκεδάσεων, τότε βεβαιότατα δέν θά ἀναμένωμεν νά ἐξαλείψωμεν τόν κυριαρχοῦντα παντοῦ σήμερον πόνον καί τήν δυστυχίαν, τάς πολλάς καί ποικίλας πικρίας καί θλίψεις. Τοῦτο δέ διότι δέν θά δυνηθῶμεν νά ἐννοήσωμεν τήν μεγάλην μεταβολήν πού ἐπέφερε εἰς τόν κόσμον ἡ Γέννησις τοῦ Σωτῆρος τοῦ κόσμου. Καί ἡ μέν πρό τῆς ἐλεύσεως εἰς τόν κόσμον τοῦ Χριστοῦ ἀνθρωπότης ἐδικαιολογεῖτο νά παραμένῃ εἰς τήν δυστυχίαν καί τήν ἀπελπισίαν τοῦ σκότους, διότι δέν εἶχε φωτεινόν ὁδηγόν, παράδειγμα καί τέλειον τύπον τῆς ἀρετῆς διά νά παραδειγματισθῆ καί νά ὁδηγηθῆ εἰς τήν ἀλήθειαν, διά νά στηριχθῆ εἰς τήν ἠθικήν τάξιν καί εὐπρέπειαν. Ἡμεῖς ὅμως πού ηὐτυχήσαμεν νά ζῶμεν εἰς ἐποχήν κατά τήν ὁποίαν ἔχομεν τόν ἄπλετον φωτισμόν τῆς ἀληθείας, τό τελειότατον τῆς ἀγάπης καί τῆς ἠθικῆς παράδειγμα, τόν ἐν Βηθλεέμ γεννηθέντα Κύρον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ποίαν δικαιολογίαν δυνάμεθα νά προβάλλωμεν διά τήν παράβλεψιν καί περιφρόνησιν τοῦ θείου θελήματος καί διά τήν πορείαν μας εἰς τήν σκολιάν καί πονηράν ὁδόν τῆς κατηραμένης καί θεοστυγοῦς ἁμαρτίας;

ς μή ἀπατώμεθα, χριστιανοί ἀδελφοί μου, ἄς ἐννοήσωμεν καλῶς ὅτι ἐάν σήμερον δυστυχῇ ὁ κόσμος καί κυριαρχῇ ἡ κοινωνική ἀνισότης, ἡ πεῖνα, ἡ δυστυχία, ἡ ἀνεργία, ἡ ὕφεσις καί διά πάντων τούτων ὁ δαίμων, κατεργαζόμενος διά παντοίων μέσων τούς κατακτητικούς καί ἐξοντωτικούς πολέμους, ἐάν ἐπλεόνασεν ἡ διχόνοια καί ἡ διαίρεσις, ἐάν ὁ βίος κατέστη ἀβίωτος λόγῳ τῶν πολλῶν ταραχῶν καί συγχύσεων, ἐάν ἐπτώχευσεν ἡ πλειονότης τῆς πλειοψηφίας καί ἐπλούτισεν εἰς βάρος αὐτῆς ἡ μειοψηφία, ἐάν ἐξαπλώθηκε ἡ κοινωνική ἀπαξίωσις καί ἡ ἀθλιότης παντοῦ, ἐάν ἐκυριάρχησαν αἱ ἀσθένειαι πανταχοῦ, ἐάν μία γενική σύγχυσις καί δυσφορία κατέχει ὅλον τόν κόσμον, ἐάν ἐβασίλευσεν ἡ ἀπελπισία εἰς τήν θέσιν τῆς ἐλπίδος καί αἰσιοδοξίας, ὅλα ταῦτα συνέβησαν καί ἐξακολουθοῦν καί σήμερον νά συμβαίνουν διότι ἀπεμακρύνθημεν ἀπό τὀν Γεννηθέντα σήμερον Βασιλέα τοῦ σύμπαντος, διότι ἀπωλέσαμεν δυστυχῶς τήν πίστιν καί τήν ἐλπίδα εἰς Αὐτόν. Ὅλα αὐτά κυριαρχοῦν παντοῦ διότι εἰς τήν προσπάθειαν νά ἀπελευθερωθῇ ἡ ἀνθρωπότης ἀπετίναξεν δυστυχῶς τόν χρηστόν ζυγόν Του, διότι ἠρνήθη τήν πατρικήν προστασίαν Του καί βαδίζει πλέον κατά τό πρόσκαιρον αὐτῆς συμφέρον ὁδηγουμένη ὑπό ἀνεξελέγκτων ἀπατηλῶν ἐπιθυμιῶν, αἱ ὁποῖαι μή ἔχουσαι σχέσιν μέ τήν πραγματικήν ἠθικήν γεννοῦν τάς ταραχάς καί τάς δυσφορίας τῆς συνειδήσεως καί πλῆθος ψυχικῶν καί σωματικῶν ἀσθενειῶν.

νάγκη λοιπόν νά ἐπανέλθωμεν, ἀγαπητά μου ἐν Κυρίῳ παιδιά, εἰς τήν εὐσέβειαν τῶ πατέρων μας, οἱ ὁποῖοι παρ' ὅλας τάς τυχόν κατά κόσμον πτωχείας, θλίψεις καί στερήσεις, τάς πικρίας καί τήν ἔλλειψιν πανεπιστημιακῶν τίτλων ἀνωτέρας μορφώσεως, ἐν τούτοις ᾐσθάνοντο ἑαυτούς πλουσίους καί εὐτυχεῖς κατά Θεόν καί εἶχον τήν ἀληθινήν σοφίαν. Ἠσθάνοντο δέ οὕτως διότι ἠκολούθουν λόγοις καί ἔργοις τόν σήμερον Γεννηθέντα καί τόν κόσμον Φωτίσαντα Χριστόν.

ς ἀκολουθήσωμεν λοιπόν καί ἡμεῖς πιστῶς τούς ἐναρέτους ἡμῶν πατέρας, ἄς ἀπαρνηθῶμεν ὅλα ἐκεῖνα τά ὁποῖα κλείουν τόν δρόμον ἡμῶν πρός τήν Βηθλεέμ καί τά ὁποῖα μᾶς ἐμποδίζουν νά ἴδωμεν, νά ἀγαπήσωμεν καί νά ἀκολουθήσωμεν μετά τῶν Μάγων τόν Γεννηθέντα Θεόν. Τά ἐμπόδια αὐτά εἶναι ἡ ἐσωστρέφεια, ἡ φιλαυτία, ἡ ἰδιοτέλεια, ἡ ἀμετανοησία, ἡ βλασφημία, ἡ ψευδορκία, ἡ θρησκευτική ψυχρότης καί ἀδιαφορία, ἡ μαγεία, ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τῶν καθαρτικῶν καί ἐξαγιαστικῶν Μυστηρίων τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας,'ὁ ἀτομικισμός, ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τοῦ τακτικοῦ ἐκκλησιασμοῦ, ὁ φθόνος, τό μῖσος, ἡ ἐκδίκησις, ἡ καταλαλιά, ἡ συκοφαντία, ἡ μέθη, ἡ ἀσωτεία καί τά παρόμοια, γενικώτερον δέ ἡ παρανομία καί ἡ ἀνηθικότης.

ς πράξωμεν πᾶν ὅ,τι θά διευκολύνῃ ἡμᾶς νά ἐξομαλύνωμεν τόν δρόμον, τόν ὁδηγοῦντα ἡμᾶς πρός τό Θεῖον Βρέφος διά μετανοίας, νά ἐξωραΐσωμεν αὐτόν διά τῆς θερμῆς πίστεως καί τῆς εἰλικρινοῦς ἀγάπης ἡμῶν πρός τόν Θεόν καί τόν πλησίον, προκειμένου νά δυνηθῶμεν νά φθάσωμεν νοερῶς μέχρι τῆς Βηθλεέμ διά νά προσκυνήσωμεν τόν ἐν αὐτῇ γεννηθέντα Μέγαν ἡμῶν Βασιλέα καί Διδάσκαλον καί Ἀρχιερέα, τόν ἐν αὐτῆ ἐπιφανέντα Θεόν καί Σωτῆρα καί πονετικόν ἰατρόν, τόν μηδένα ἀπελπίζοντα, τόν ὅλους θεραπεύοντα καί παρηγοροῦντα, τόν ὅλους μετά πατρικῆς στοργῆς καί γλυκύτητος κυβερνῶντα καί καθοδηγοῦντα καί σώζοντα.

Ναί, ἀγαπητά μου πνευματικά παιδιά, εἴθε ὁ Μέγας οὗτος Θεός ἡμῶν, ὁ σήμερον φανείς ὡς βρέφος, νά χαρίζῃ ὅλα τά ἀνεκτίμητα ἀγαθά δῶρα Του, νά μᾶς ἐνισχύῃ εἰς τόν σκληρόν καί ἄχαρον καθημερινόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς, νά μᾶς χαρίζῃ τήν πνευματικήν καί σωματικήν ὑγείαν, νά μᾶς δίδῃ ἐλπίδα καί παρηγορίαν διά νά σηκώνωμεν τόν βαρύτατον σταυρόν τῆς ἀτομικῆς καί οἰκογενειακῆς ζωῆς, τέλος δέ νά κατευθύνῃ τά πράγματα πρός τήν ὀρθήν κατεύθυνσιν, ὥστε τό νέον ἔτος 2015 νά μᾶς ὁδηγήσῃ πρός ἕνα καλλίτερον καί ἐλπιδοφόρον κόσμον, πρός ἕναν κόσμον εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καί ὑπερβάσεως τῶν μεγάλων κοινωνικῶν καί οἰκονομικῶν προβλημάτων, τά ὁποῖα ἐναγωνίως ἀντιμετωπίζει ἡ ἀγαπημένη μας Ἑλλάδα.

Μετὰ Πατρικῶν εὐχῶν καὶ ἀγάπης

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

+ Ο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ